తనీయాంసం పాంసుం తవచరణ పజ్కేరుహ భవం

తనీయాంసం పాంసుం తవచరణ పఙ్కేరుహ భవం విరిఞ్చిస్సఞ్చిన్వన్ విరచయతి లోకా నవికలమ్/ వహత్యేనం శౌరిః కథమపి సహస్రేణ శిరసాం హరః సంక్షుద్యైనం భజతి భసితోద్ధూళనవిధిమ్// ఓ తల్లీ!మాతా!అమ్మా!ఆ బ్రహ్మదేవుడు నీ చరణకమలాలలొ పుట్టిన పరాగాన్ని కొంచెంగా తీసుకునే ఈ సమస్త లోకాలను ఎలాంటి చిన్న తప్పుకూడా లేకుండా సృజిస్తున్నాడు.ఇలా ఇసుమంత ఈ పదరజస్సునే మహావిష్ణువు కూడా ఆదిశేషుడై తన వెయ్యి శిరస్సులతో భారంగా మోస్తున్నాడు.శివుడు ఆ పరాగాన్నే చక్కగా మెదిపి విభూతి లాగా తన ఒంటికి అద్దుకుంటున్నాడు.